طعم لب های تو در صبح چشیدن داردحرف من نیست کلام همه مرغ سحری استشاهد

شب بود پیکی ز این عشق شرابجان بهای اب،اندر هر سرابانکه فکرش قحط و سر سختی شوددر نهایت نیست او جویای ابشاهد

کف پایم تو نباشی به زمین لیز تر استخنجر داخل قلبم به خدا تیز تر استیک چکابی بکنی زود چنین خواهی یافتخلق و خوی غزلم بی تو غم انگیز تر استراستش را که بخواهی سخنی در دلم استحس من بهر تو ای دوست...کمی چیز تر استدر حقیقت چو به همراه تو آیم جاناگنه از روی هوس قابل پرهیز تر استتو به لیوان غمم دوست چه درمان

سلام عزیزان وقت همگی بخیر امروز تصمیم دارم نخستین مثنوی خودم تحت عنوان لیل و مجانین رو بهتون معرفی کنماین مثنوی در عین کوتاهی به تشخیص کسانی که دیدنش بسیار زیباست و حالا من تصمیم دارم که این مثنوی رو خدمت همتون تقدیم کنم امیدوارم از این کتاب لذت ببرید لینک دانلود فایل

زان دم به می فروشی،دل را به تو سپردیمجز در رهت،جانا!یک جرعه می نخوردیمدر شرم بود ،چون ما،هر روز باده نوشیپس پیش باده سازان،حیثیت از تو بردیمجام تو را شکستیم،دل را ز ما شکستیای باده نوش!ما دل،با می عوض نکردیمدل را به پیش بشکن،در پس ولی نیفزایاین دشمنی خود را،ما از تو دل نَکَندیماین آتش برونم،تنها ز ظ

جام در دست نشستم لب این نهر پر آببه تماشای تو ای مه رخ از چهره شهاب لحظه ای عاشق ما لحظه ی دیگر نفرتدست خود نیست چو آذر که نداری اعصابحکم عاشق شدنت شاه دلان دستم دادالمثنی به تو دادم بده دستی ز جواب من که معتاد یکی بوسه ز پیشانی توفقط این مانده درغم مکن ای شاه جناب عشوه در خلوت و آغوش تو،پیمانه شراب